Beste ideeën over islamitische kalligrafie op.

Wanneer er iets uit het geciteerde gedeelte niet wordt meegeciteerd, dient de weglating te worden gemarkeerd met een beletselteken: drie puntjes tussen ronde haakjes, bijvoorbeeld: de verteller van de Max Havelaar stelt zich voor met: Ik ben makelaar (...) en woon op de Lauriergracht, No. 37.[1]

Bij citaten van zinsdelen dient de eigen tekst zo worden geschreven dat het citaat er naadloos in opgenomen is. Wanneer dat niet helemaal lukt zonder bijvoorbeeld een werkwoord uit het citaat te verplaatsen of in een andere tijd te zetten, dan dient deze bewerking te worden gemarkeerd door het woord tussen vierkante haakjes te zetten, bijvoorbeeld: De verteller van de Max Havelaar was makelaar in koffie, en [woonde] op de Lauriergracht, No. 37.

W.D. Howarth signaleert dat "at certain periods playwrights themselves, the educated part of their audience and the most influential of their critics have shown [?] their insistence on the social reference of comic drama [?]." (17) In dergelijke periodes werd pure klucht niet op prijs gesteld.

Een citaat is een nauwkeurige aanhaling en dat betekent dat ook de eventuele (zet)fouten meegeciteerd worden. Eventueel kan aan het citaat de vermelding sic (Latijn voor zo staat het er worden toegevoegd om aan te geven dat de fout in de brontekst staat en niet van de aanhaler zelf is, bijvoorbeeld: volgens Oversteegen is het thema van de roman de onkenbaaheid (sic) van de werkelijkheid.