Fraaie vice reportage over hennepoorlog met doede de jong. Tropenecht indische europese kleding in nederlands. Ckv inhaalopdracht. Raes hugo schrijversgewijs. Negroot portfolio journalistiek. Is een overheid met de regie in handen ouderwets. Een warme jas forte uitgevers. Piet de moor uitgeverij van gennep. Beste ideeën over interview vragen op pinterest. Orgaandonor ja of nee stichting bezinning orgaandonatie. Beste afbeeldingen van gps fietsroutes utrecht. Licht en donker spiritualiteit. Orgaandonor ja of nee stichting bezinning orgaandonatie. Nooit meer typen luster.

en citaat is een letterlijke uitspraak van iemand, die door iemand anders aangehaald wordt. Citeren verschilt van parafraseren doordat bij deze laatste vorm in eigen woorden idee�n van anderen weergegeven worden. Het idee blijft dan wel gehandhaafd, maar anders dan bij citeren is de vorm anders.

Wanneer er iets uit het geciteerde gedeelte niet wordt meegeciteerd, dient de weglating te worden gemarkeerd met een beletselteken: drie puntjes tussen ronde haakjes, bijvoorbeeld: de verteller van de Max Havelaar stelt zich voor met: Ik ben makelaar (...) en woon op de Lauriergracht, No. 37.[1]

Hieronder zie je 5 manieren om een passage te verwerken: als citaat, als parafrase (met of zonder toevoeging van korte citaatjes) en als verwijzing (al dan niet gecombineerd met verwijzing naar meerdere bronnen). In de voorbeelden is gebruik gemaakt van een passage uit W. D. Howarth, (ed.) Comic drama. The European Heritage. London: Methuen, 1978.

Het citaatrecht is een uitzondering op de bescherming die auteurs door auteursrecht wordt geboden. Het staat het citeren uit beschermde werken toe wanneer aan een aantal voorwaarden zoals bronvermelding wordt voldaan. Het citaatrecht is vergelijkbaar met, maar niet identiek aan, het Amerikaanse fair use-beginsel. Het citaatrecht is vrij beperkt, beperkter dan fair use in ieder geval.